آرشیو
پاسخ به شبهه‌ها‌ی پیرامون کتاب کافی
چرا امام حسین به اصحاب خود اذن رفتن داد؟ از جمله قضايايي که مورد اعتراض و سؤال برخي از افراد درباره واقعه کربلا قرار گرفته، اذن و اجازه امام حسين‏عليه السلام در شب عاشورا به اصحاب خود به رفتن از کربلا و تنها گذاردن او است؟
چرا حضرت ابوالفضل آب نیاشامید؟ مورّخان ذکر کرده‏اند که حضرت ابوالفضل العباس‏عليه السلام اراده رفتن به ميدان نمود. امام حسين‏عليه السلام از او خواست تا براي اطفال آب بياورد. حضرت عباس‏عليه السلام مشک را برداشت، سوار بر اسب شد و به طرف شطّ فرات حرکت نمود.
آیا اطاعت از حاکم ستمگر واجب است؟ يکي از مسائل مورد اختلاف بين اهل سنت و شيعه اماميه، اطاعت از امام و حاکم جائر و فاسق و ظالم است؛ آيا اگر خليفه فاسق بود يا فاسق شد از خلافت عزل مي‏شود؟ و آيا مي‏توان عليه او قيام کرد يا خير؟
چرا امام حسن صلح و امام حسین قیام کرد؟ موضوع صلح امام حسن مجتبي‏عليه السلام از جمله موضوعاتي است که مورد اختلاف اهل نظر و تاريخ است. برخي حضرت را متهم به بي کفايتي براي مقام و منصب خلافت و امامت کرده، معتقدند که آن حضرت قدرت تحمّل مسؤوليت‏هاي حکومت را نداشته است.
شبهات، چرا مسلم ...؟ مورّخان نقل کرده‏اند: چون مسلم بن عقيل خبردار شد ابن زياد در خطبه‏اي که ايراد کرده، مردم را از متابعت او برحذر داشته است، لذا ترسيد که او را دستگير کرده و به قتل برساند. از اين رو از خانه مختار خارج شد و به خانه هاني بن عروه مذحجي پناه برد.
نقد شبهات، حکم روزه عاشورا چیست؟
آيا خداوند امام حسين را ياري نکرد؟ از جمله سؤال‏هايي که در مورد قضيّه کربلا و امام حسين‏علیه‌السلام مطرح مي‏شود اين است که چرا خداوند امام حسين‏علیه‌السلام را ياري نکرد؟ خداوندي که قادر بر هر کاري است، چرا از اعجاز و قدرت خارق العاده خود براي دفع و نابودي دشمنانش استفاده نکرد؟ مگر خداوند پيامبرش را - به نصّ قرآن - در جنگ بدر و ديگر جنگها نصرت نداد؟ چه شد که واقعه کربلا منجر به شهادت امام حسين‏علیه‌السلام شد و خانواده‏اش به اسارت رفتند؟ در اين مبحث به بررسي اين موضوع مي‏پردازيم.
چرا امام اهل بيتش را همراه خود به کربلا برد؟ يکي از سؤال‏هايي که در رابطه با قضيه کربلا مطرح است اين که امام حسين‏عليه السلام با وجود آن که مي‏دانست در اين راه به شهادت مي‏رسد و بين او و لشکر کوفه درگيري و جنگ اتفاق خواهد افتاد و در نهايت اهل بيتش به اسارت مي‏روند، چرا اهل بيت خود را در اين سفر به همراه آورد؟ اين سؤالي است که در برخي از موارد به ذهن خطور مي‏کند. در اين جا به ذکر پاسخ‌هایی که به اين سؤال داده شده است، خواهيم پرداخت :
آيا امام حسین علیه‌السلام از شهادت خود آگاه بود؟ يکي از سؤال‏هايي که در رابطه با واقعه کربلا به طور خصوص مطرح مي‏شود اين است که مطابق عقيده شيعه، امام علم غيب دارد و لذا به آن چه در آينده قرار است اتفاق افتد عالم است. اگر چنين است چگونه مي‏توانيم اقدام امام حسين‏عليه السلام و مقابله او با يزيد را توجيه کنيم با آن که حضرت مي‏دانستند شهيد خواهند شد؟ اگر امام حسين‏عليه السلام از شهادت خود خبر داشت، چرا دست به چنين اقدامي زد؟
قاتلان امام حسين علیه‌السلام چه کساني بوده‏اند؟ يکي از اعتراضاتي که اخيراً نسبت به شيعيان مي‏شود اين است که: قاتلين امام حسين‏علیه‌السلام از خود شيعيان بوده‏اند؛ زيرا عمده لشکريان عمر بن سعد را در کربلا مردم کوفه تشکيل مي‏دادند. و کوفيان در آن عصر همه از شيعيان علي بن ابي طالب‏علیه‌السلام به شمار مي‏آمدند. پس اين که براي امام حسين‏علیه‌السلام عزاداري مي‏کنند، در حقيقت بر اعمال گذشتگان از خودشان اشک ماتم مي‏ريزند، که چرا فرزند رسول خداصلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم را به قتل رساندند.
عدالت صحابه درذيل اين عنوان شايسته است که: ابتدا به تاريخچه بحث و سبب پيدايش آن؛ به مثابه موضوعي که از يک جانب برآن‏ پافشاري شده و ازجانبي ديگر مّحل نقد جّدي قرار گرفته؛ اشاره شود. طبيعي است که دراين ضمن هم انگيزه خلقاين نظريه وهم دليل يا ادلّه‏اي که بر آن اقامه کرده‏اند؛ همچنين انگيزهمخالفين آن درمخالفت ورزيدن با آن و دلايل آنان آشکارخواهدشد. پسازاين مرحله به ارزيابي ادلّه طرفين مي‏پردازيم و درنهايت به موضوع ديگري، که به موضوع صحابه مربوط مي‏شود، وبايسته درباب آن اشاره مي‏شود.
پرسش هايي پيرامون مهدويت(2) انتقاد کنندگان مي‌گويند: نقش «امام» در جامعه، حفظ و نگهداري شريعت اسلام و مواظبت کردن از احوال امت و جامعه اسلامي است. و اگر غيبت امام، به آنگونه که «اماميه» مي‌گويند، ادامه پيدا کند و اقامه حدود و اجراي احکام و جهاد با دشمنان که بايد به وسيله او انجام شود، همگي متوقف گردد و احتياجي که موجب نصب او گرديده برآورده نگردد، بنابراين، وجود چنين امامي با عدمش مساوي خواهد بود.
پرسش هايي پيرامون مهدويت(1) مطلبي که همواره در مسأله اعتقاد به وجود مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف، مورد بحث و گفتگو قرار گرفته و عدم حل صحيح و کامل آن نسبت به وجود او، موجب شک و ترديد گرديده، تنها جنبه علمي و فلسفي آن بوده، نه جنبه کيفي و خارجي آن. و به عبارت واضح تر آنچه اعتقاد به غيبت مهدي عليه السلام را در انظار افراد داراي فکر و انديشه، مورد اشکال قرار مي‌دهد، اين فکر است که غيبت فردي با آن خصوصيت و کيفيتي که شيعه ادعا مي‌کند، آيا از نظر علمي و فلسفي امکان پذير است يانه؟ شيخ مفيد رحمه الله در پاسخ به اين پرسشها در كتاب «المسائل العشر في الغيبة» با اينکه نهايت اختصار را در آغاز و انجام اين بحث به کار برده، به بهترين وجه اين جنبه را بررسي نموده و کاملاً اشکالات آن را حل کرده است، به گونه‌اي که براي شخص منصف و بي‌غرض جاي هيچ اشکال و ايرادي را نسبت به امکان وجود چنين فردي، باقي نمي‌گذارد.
اسلام؛ توسل؛ وهابيت يكي از موارد اختلاف بين وهابيان و ساير مسلمين، توسل به اولياي الهي يا به تعبيري، وسيله قرار دادن آنان نزد خداوند متعال است، كه وهابيان آن را جايز نمي‌دانند .
اسلام؛ تبرك ؛ وهابيت تبرك از مسائلي است كه از ناحيه وهابيان به شدت انكار شده است و آن را از مصاديق شرك شمرده‌‍‌اند و با كساني كه قصد تبرك جستن از آثار انبياء و صالحان را داشته باشند، مقابله و مبارزه مي‌كنند.
اسلام و از خود بیگانگی از خود بيگانگي يكي از درون مايه‌هاي اومانيسم است كه در قرون بعد از نظام كليسا مورد توجه قرار گرفت. در ميان موجودات جهان تنها انسان است كه مي‌تواند هويت واقعي خود را دگرگون سازد، تعالي بخشد و يا آن را به ركود و سقوط بكشاند و نيز تنها انسان است كه مي‌تواند هويت واقعي خويش ؛ يعني روح انساني را با علم آگاهانه حضوري بيابد و يا از خود غافل شده، خود را فراموش كند و از خود بيگانه شود.
اسلام و كيفر‌هاي اخروي يكي از شبهاتي كه از مصاديق تعارض علم و دين مطرح شده است، مسئله‌ي عدل جزايي و به عبارت ديگر كيفرهاي عالم آخرت و وجود دوزخ است. اغلب منتقدان در غرب، وجود جهنم و كيفرهاي اخروي را كه مورد پذيرش اديان الهي از جمله اسلام و مسيحيت قرار گرفته است را، ناسازگار با حكمت و عدالت ورحمت الهي تلقي مي‌كنند و برخي در صحت استناد كيفرهاي اخروي به پيامبران آسماني با ديده‌ي شك مي‌نگرند.
امر حکومت و سرپرستی بر مردم در تاریخ صدر اسلام برای امر حکومت و سرپرستی بر مردم چند کار متفاوت صورت گرفت که قاعدتاً یکی از اینها باید صحیح باشد.
شبهه غدیر شیعه می گوید که هزاران صحابی در واقعه غدیر حضور داشته اند و حتی سخنان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را شنیده اند پس چرا هیچ کدام از ایشان نسبت به حدیث غدیر به ابابکر تذکر ندادند و به او نگفتند که چرا خلافت علی (علیه السلام) را غصب می کنی پس معلوم می شود شیعه دروغ می گوید. آیا اینگونه است؟؟
آیا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم هنگام هجرت، ابابکر را با خود برده اند؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در زمانی که از مکه به سمت مدینه هجرت فرمود ابابکر را با خود برده و علی را در جای خویش در بستر خوابانید اگر وصی حقیقی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم علی علیه السلام بوده است چرا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم او را در معرض مرگ قرار داده و ابابکر را از آنجا دور می کنند!! کدام یک سزاوار تر بر وصایت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هستند؟
آیا حضرت علی علیه السلام، دخترش ام کلثوم را به عقد عمر در آورده بود؟ اگر بین حضرت علی علیه السلام و عمر اختلاف وجود داشت چرا او دخترش ام کلثوم را به عقد عمر در آورد در واقع مسأله اینگونه است که یا حضرت علی علیه السلام معصوم نیست که دختر را به عقد کافری در اورده و یا عمر مسلمان بوده و حضرت علی علیه السلام دوست داشته که عمر داماد او شود؟
درباره واقعه رزیَه یعنی مصیبت بزرگ چه می دانید؟ درباره واقعه رزیَه یعنی مصیبت بزرگ چه می دانید؟ آیا می دانستید که اهل سنت در کتاب صحیح بخاری و صحیح مسلم ماجرایی را به عنوان مصیبت بزرگ نقل کرده اند. ابن عباس می گوید زمانی که مرگ پیامبر صلی الله علیه و آله فرارسید عده ای که در بین ایشان عمر بن خطاب وجود داشت به محضر آن حضرت وارد شدند.پس پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند:می خواهم برای شما چیزی بنویسم که هرگز گمراه نشوید، لکن عمر گفت:بیماری بر پیامبر صلی الله علیه و آله غلبه پیدا کرده (و او هزیان می گوید)کتاب خدا برای ما کافی است پس در این موقع به خاطر سخن عمر بن خطاب اهل خانه دچار اختلاف شدندو در محضر پیامبر صلی الله علیه و آله به مخاصمه و دعوا پرداختند.کسی می گفت بگذارید پیامبر صلی الله علیه و آله وصیت خویش را بنویسید و دیگری می گفت آنچه که عمر گفت عمل کنید. پیامبر صلی الله علیه و آله وقتی چنین دیدند، فرمودند:برخیزید و از نزد من بیرون روید.